We verkopen uitsluitend originele spellen.
Hierbij gaat het om nieuw gesealde spellen.
NHL 2k8 biedt ijshockey in een heel ander jasje dan de voorgaande delen in deze serie. De grootste verandering is de besturing die flink onder handen is genomen. Een nieuwe toevoeging op dit gebied is bijvoorbeeld ProStick. Met de rechter stick van de controller kun je allerlei verschillende trucjes uitvoeren. De ProStick wordt ook gebruikt in het nieuwe Face-Off-systeem. Hierin moet je met de ProStick je hockeystick plaatsen en met de juiste timing kun je de puck voor de neus van de tegenstander weggrissen.
Ook het keepen is onder handen genomen. In NHL 2k8 zijn goalies slimmer, komen ze meer uit hun doelen en zijn hun reddingen meer spectaculair. Ook zien de goalie en andere spelers er beter uit dan eerder. Hun gezichten lijken meer op de echte spelers dan in voorgaande delen het geval was. Bovendien is het mogelijk om elke speler op vele verschillende uiterlijke punten aan te passen in de Edit-a-Player-modus. De carrièremodus, oftewel de Franchise Mode, is in NHL 2k8 ook dieper dan ooit. De contractbesprekingen zijn bijvoorbeeld uitgebreider. Je kunt een speler nu onder andere onder druk zetten zodat hij alsnog je bod accepteert.
Misschien wat cru gezegd, maar daarom niet minder waar: NHL 2K8 is niet beter dan NHL 2K7 of zelfs NHL 2K6. En daardoor is de game ook niet beter dan directe concurrent NHL 08. Natuurlijk houden we van een stukje innovatie, maar dan moet het wel werken. Als je dat even in je achterhoofd houdt, kun je zelf wel bedenken hoe lastig het dan is om de besturing, die al sinds jaar en dag prima werkt, om te gooien. De rekening die 2K daarvoor gepresenteerd krijgt mag je 'gepeperd' noemen.
De besturing heeft mijn plezier aan 2K's ijshockeyserie namelijk totaal verpest. De besturing is helemaal anders en voelt niet intuïtief aan. Je moet bijvoorbeeld L2 inhouden om een slap shot te kunnen doen, want een rare vingercombinatie oplevert, aangezien je ook nog op de schietknop moet drukken en moet richten. 'Icon passing', wat er voor zorgt dat je ten alle tijden naar de speler kunt passen die je op dat moment ook wilt inspelen, zit onder 'back' (of: 'select' op de PS3), wat al helemaal onlogisch is. En ach ja, voor de aardigheid: er zijn twee sprintknoppen. Een daarvan is dan voor een extra harde boost, die korter duurt, om je voorbij verdedigers te krijgen. Het effect is echter vrijwel hetzelfde… Dan is er nog de 'pro-stick', waarmee je via de rechter thumbstick zelf trucjes kunt doen en kunt poke-checken. Aardig idee, maar de uitwerking kan zich niet meten met NHL 08's 'trickstick'. Dit voelt namelijk niet lekker en te vaak kun je te slecht timen met de 'pro-stick'. Zo zijn er nog meer van die dingen die voor je gevoel niet kloppen. Dit is een schoolvoorbeeld van 'don't fix what is not broken': de goede oude besturing heeft plaatsgemaakt voor nodeloos ingewikkelde, onlogische rotbesturing. En eigenlijk was ik er toen al klaar mee.
Maar ja, de recensie in 303 woorden afronden kan natuurlijk niet. Dat zou ook niet terecht zijn, want los van de vernaggelde besturing – die je als je écht graag wil kunt aanleren, of je kiest gewoon voor de ouderwetse controls – is NHL 2K8 geen slechte game. Zeker de Franchise Mode is meer dan ooit de moeite waard. Ik kwam her en der wel een aantal bugs tegen – zoals topspelers die ineens tijdelijk uit hun team werden gezet – maar de diepgang is even opvallend als prettig. Vooral op het gebied van contractbesprekingen is er veel verbeterd. Een beetje onderhandelen leidt nu ook echt tot voordeligere contracten, waarbij druk zetten (oftewel: weglopen bij de besprekingen) ook echt kan werken, als een speler dan toch maar besluit jouw laatste bod te accepteren.
Buiten de Franchise Mode kent NHL 2K8 de bekende spelmodi. Daarbij valt trouwens wel op dat in de minigames de besturing van vorig jaar nog gewoon van kracht is. Het voelt een beetje alsof de makers vergeten zijn dat die modus bestond ofzo… Het mag de pret niet drukken, want de overige spelmodi zijn natuurlijk ook weer goed voor het nodige vermaak, want niet iedereen wil de diepgaande Franchise Mode doorploegen; het is namelijk nogal ingewikkeld voor iedereen die zichzelf niet zou willen zien als ijshockeyfan.
Een aparte vermelding gaat natuurlijk nog uit naar de multiplayermodus. Dat zou kunnen zijn omdat die zo geweldig is, maar helaas: ik heb de multiplayermodus na veel irritatie gelaten voor wat het is. De speelsnelheid is online namelijk niet te vergelijken met het offline gedeelte en aangezien juist de snelheid zo aantrekkelijk is aan een NHL game, zul je begrijpen dat de online modus nogal snijdt in het spelplezier.Conclusie: Ik ben niet iemand die een keuze van een ontwikkelaar snel een blunder noemt, maar de 'revamped controls' van NHL 2K8 mag wat mij betreft in de categorie. Door de onlogische besturing kwam ik eigenlijk geen moment lekker in mijn spel, waardoor kleine verbeteringen als de uitgebreide tricks voor superstars en de variatie in de goals compleet naar de achtergrond verdwijnen. De basis van het ijshockey is nog steeds goed en de Franchise Mode is de diepste hoofdmodus die ik ooit in een NHL game heb gezien, maar de besturingsproblemen zorgen ervoor dat mijn gedrevenheid om ver te komen in de Franchise Mode wegebde