We verkopen uitsluitend originele spellen.

Hierbij gaat het om nieuw gesealde spellen.

Beschrijving

Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena is een remake van de originele Xbox topper Chronicles of Riddick: Escape from Butcher Bay. Deze steengoede actiegame werd alom geprezen om haar sfeervolle verhaallijn en spannende gameplay.

Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena is gebaseerd op de gelijknamige films met Vin Diesel in de hoofdrol. De gespierde acteur heeft ook zijn beeltenis en diepe stemgeluid aan de game verleend.

In deze first-person-shooter is het de bedoeling om in de huid van Riddick uit een zwaarbewaakte gevangenis te ontsnappen. Dit gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot en je zult al je improvisatietalent moeten aanwenden om heelhuids uit Butcher Bay te komen.

Er zijn in Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena veel nieuwe zaken toegevoegd. Zo is de singleplayer campagne een flink stuk langer en er is ditmaal ook een multiplayer modus aanwezig. Rondsluipen in de duisternis is nog nooit zo spannend geweest...

Recensie(s

Vin Diesel heeft het de laatste tijd maar druk met videogames. Vorige maand scheurde hij nog langs in het redelijke Wheelman en nu sluipt ie weer stilletjes voorbij in The Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena. En dan heb ik het nog niet eens over de remake van de Xbox-klassieker Escape from Butcher Bay. Goed bezig die meneer Diesel, dacht ik zo.

Toegegeven, Vin Diesel is de ideale acteur om te digitaliseren. Met zijn gespierde lichaam en diepe donkere stem overtreft hij met gemak de meeste andere virtuele actiehelden. Maar een geweldig stoere actieheld leidt nog niet gelijk tot een geweldige game, zoals Wheelman al wel duidelijk maakte. Toch had ik goede hoop aangezien The Chronicles of Riddick op de Xbox destijds zeer goed ontvangen werd.

Toen ik bij het opstarten van het spel de keuze kreeg tussen Escape from Butcher Bay en Assault on Dark Athena, wilde ik dan ook meteen zien hoe ze het eerste deel nieuw leven in hadden geblazen. De futuristische setting is terug en wederom wordt Riddick opgesloten in de Butcher Bay-gevangenis. Dat betekent natuurlijk maar één ding: zo snel mogelijk ontsnappen! Helaas valt al meteen op dat de remake niet van het hoogste niveau is. De gezichtsanimaties en lip sync zijn ronduit slecht en achterhaald, en de laadtijd tussen twee gebieden is veel te lang en erg onhandig verwerkt. Het is namelijk zo dat die laadschermen plotseling midden in een gang of vlak voor een deur opduiken. Mocht je nu per ongeluk een stapje terug doen of je ondertussen hebben bedacht (bedenktijd genoeg, zullen we maar zeggen) dan verschijnt meteen opnieuw het laadscherm. Ik zou zeggen stop er lekker een deurtje tussen en laat de speler deze openen om naar een volgend gebied te gaan.

Ook de opbouw van de game en de oplossingen van de puzzelelementen vond ik wat gemaakt aanvoelen. In de game krijgt Riddick gaandeweg natuurlijk steeds betere wapens. Vanaf een geïmproviseerd mes werk je je op tot een lekker machinegeweer en brute shotgun, terwijl vijanden steeds sterker worden en vaker opduiken. Althans, totdat de spierbundel later in het verhaal weer gevangen wordt genomen en het wederom met enkel zijn blote knuisten moet op zien te lossen. En zo begint het gebeuren weer van voren af aan. Het is alsof de makers zelf ook wel doorhadden dat het avontuur wat aan de korte kant was en voor het gemak voor de herhaling hebben gekozen. En in die herhaling had ik dus mooi geen zin. Tot hier mijn frustraties over het remake-gedeelte. Laat ik het maar zien als een extraatje voor de liefhebber en het niet meenemen in mijn beschouwing van Assault on Dark Athena.

In het nieuwe verhaal wordt het ruimteschip waarop Riddick zich bevindt, opgeslokt door een nog veel groter ruimteschip, de Dark Athena. Alle reismaatjes van Riddick worden afgemaakt en alleen hij weet zich verscholen te houden in het donker. Hier begint het avontuur en wat direct opvalt zijn de overeenkomsten met Escape from Butcher Bay, zij het dat het hier veel beter is uitgewerkt. De eerder genoemde kritiekpunten zijn hier grotendeels afwezig, met als meest opvallende verschil de verbetering in spelontwerp. Als shooter is de game misschien niet geweldig – daarvoor mist het de wapenimpact en physics van bijvoorbeeld Killzone 2 – maar gelukkig ligt de nadruk op het sluipen.

Drones, een soort gemuteerde mensrobotten met een machinegeweer aan één arm, maken het Riddick flink lastig en dwingen spelers goed na te denken over hoe de situatie aan te pakken. Drones laten hun wapen namelijk niet los nadat ze neergeknald zijn, waardoor Riddick enkel de mogelijkheid heeft de hele Drone mee te nemen, wat uiteraard niet al te bevorderlijk is voor zijn mobiliteit. Dit alles in acht nemend, zul je behoorlijk strategisch te werk moeten gaan om je een weg te banen door de vijandelijke patrouilles en dat maakt het lekker uitdagend. Later in het avontuur krijgt Riddick overigens ook de mogelijkheid om Drones te besturen, plaats te nemen in een gevechtsrobot en zelf de controle te krijgen over een nog grotere Alpha Drone. Genoeg afwisseling vond ik zo.

Veel van de tijd ben je overigens bezig met het zoeken naar specifieke objecten of knoppen, die nodig zijn om verder te komen in het ruimteschip. Denk een beetje aan een willekeurige Zelda- of Metroid-game. Op andere momenten, wanneer je van platform naar platform springt, doet de game denken aan Tomb Raider, terwijl het verstoppertje spelen in het donker leuk is voor fans van Splinter Cell en Thief. Een andere game waar Riddick op een goede manier leentjebuur bij speelt, is Half Life 2. Op een gegeven moment krijg je namelijk de beschikking over een wapen dat plakkende explosieve ladingen schiet: de SCAR gun. Het laten afgaan van deze explosieven kan niet alleen vijanden uitschakelen, maar ook de omgeving flink veranderen. Je kunt kratten verplaatsen, deuren en stellages opblazen, maar ook bjivoorbeeld knoppen op afstand indrukken. Dit wapen geeft een hele nieuwe dimensie aan de manier waarop Riddick te werk moet gaan en is absoluut een goede toevoeging om het geheel fris te houden. Zo wordt Assault on Dark Athena alsmaar leuker en leuker naarmate het spel vordert.

Toch heeft ook de nieuwe content zijn mankementen. Ook hier lijkt het dat de makers de game te kort vonden en is de game weer opgedeeld in twee stukken. Op een gegeven moment is er een duidelijk einde, waarna het verhaal plots weer verder gaat. Zelfs met deze oprekking was ik overigens in een uurtje of zes door het avontuur heen. Gelukkig heb ik in die zes uur een hoop meegemaakt, terwijl de game ook genoeg sidequests en multiplayermogelijkheden bevat om je even zoet te houden.

Conclusie: The Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena is een mooi filmisch science fiction-avontuur. Het combineert elementen uit verschillende genres op natuurlijke wijze. De game blinkt echter in geen van deze elementen uit en kent enkele flinke missers. Toch is het geheel meer dan de moeite waard en fans van de films, de originele Xbox-game en/of Vin Diesel worden op hun wenken bediend.

Stel je bent gamedesigner en je staat voor de keuze vijf elementen perfect uit te werken, of tien middelmatig. Ontwikkelaar Starbreeze koos in 2004 met The Chronicles of Riddick: Escape from Butcher Bay voor die vijf perfecte elementen en zo rolde een fantastische filmgame van de band. Alleen die vijf andere elementen ontbraken. Een te korte singleplayer en geen multiplayer waren dan ook de grootste kritiek. Met de remake Riddick: Assault on Dark Athena voor de Xbox 360 en PS3 voegt Starbreeze de elementen toe die aan het origineel ontbraken.

Wat je dan krijgt is een next-gen Riddick waarvan het singleplayer-avontuur is verlengd. De nieuwe episode begint waar het origineel eindigt. Dus na de ontsnapping van Richard B. Riddick uit de beruchte gevangenis Butcher Bay. Samen met Johns kom je terecht in de Dark Athena, een ruimteschip stampensvol mercenaries. Het schip is in handen van een vrouwelijke kapitein genaamd Revas en die heeft een zooitje gehoorzame strijders aan boord waar je niet snel vanaf zult zijn. Heel veel is er verder nog niet over het verhaal bekend, maar dus wel dat we meer te weten komen over de rol van mercenaries in het Riddick-universum.

Naast deze nieuwe episode bevat Dark Athena alle content van zowel de Developers Cut van de PC als de originele Xbox-versie. Natuurlijk niet rechtstreeks 'ctrl-c + ctrl-v' van de beide schijfjes, maar flink opgepoetst. Een hoop content is opnieuw ontwikkeld, zoals de textures, waardoor omgevingen er gedetailleerder uitzien. En dat is goed nieuws, want op de Xbox zag Riddick er al erg goed uit. Vooral de lichteffecten maakten destijds behoorlijk wat indruk en met een beetje geluk gaan deze er op de Xbox 360 dus ook goed uitzien. Voor Dark Athena maakt Starbreeze namelijk gebruik van de engine die de ontwikkelaar ook voor The Darkness heeft gebruikt. En we weten hoe die game eruit ziet...

Aan de bestaande personages is eveneens gesleuteld, er zijn aanpassingen aan de toch al uitstekende kunstmatige intelligentie en er is een hoop nieuwe audio gemaakt. Voor die audio heeft Vin Diesel overigens weer zijn grauwe, stoere stem verleend en dat mogen we zeker als een pluspuntje beschouwen aangezien de acteur in het origineel goed op dreef was.

Waar Vin Diesel zich ook mee heeft bemoeid, is de ontwikkeling van de multiplayer. Want zoals bekend zit in Dark Athena een online multiplayer-modus, zowel op de Xbox 360 als de PlayStation 3. Alleen daarmee is dan ook meteen het goede nieuws verteld. Want hoe die multiplayer eruit ziet heeft Starbreeze nog niet willen vertellen. Stiekem hadden we gehoopt dat dit tijdens de E3 zou gebeuren, maar niet dus. Gelukkig staat de Leipzig Games Convention alweer voor de deur en we weten nu al dat uitgever Vivendo dan meer info los gaat laten.

Maargoed, verder over wat we wel weten. We weten dat Starbreeze ondanks deze toevoegingen toch niet teveel wil afwijken van Riddick: Escape from Butcher Bay. Dat was ook de reden dat ze het origineel in eerste instantie backwards compatible wilde krijgen op de Xbox 360. Maar Microsoft bleek een aantal goede redenen te hebben waarom dit niet kon. Starbreeze natuurlijk teleurgesteld, evenals de community. Voor een compleet nieuw deel vond de ontwikkelaar het nog te vroeg en dus was dit voor hen de beste oplossing.

Dat 'niet teveel willen afwijken' houdt in dat bijvoorbeeld Riddick's 'Shine' vision grotendeels hetzelfde zal werken als in het origineel. Je kunt dus nog steeds in het donker alles zien, terwijl de tegenstander hier een lichtje voor nodig heeft. Dus heb je ook weer in ieder geval één vriend aan je zijde: de schaduw. Nog meer vrienden heb je aan de wapens in Riddick. In het origineel waren dit zeker ook geweren, maar toch vooral messen, schroefdraaiers en wat je al niet meer op de grond voor je voeten lag. Als we Starbreeze mogen geloven worden aan dit arsenaal in Dark Athena wat 'nieuwe coole wapens' toegevoegd, al is ook hier nog niet duidelijk welke dit dan zijn.

Wat Starbreeze dan wel weer heeft losgelaten, is dat PS3-versie gebruik maakt van de Sixaxis-controller. Dit zou 'perfect' zijn voor de gevangenisgevechten. Maar ook hier gaat weer het zelfde liedje op: over verdere verschillen tussen de Xbox 360 en PS3 laat de ontwikkelaar nog niks los. En dus is het wachten op wat meer gedetailleerde informatie over The Chronicles of Riddick: Dark Athena. Voor zover we nu kunnen zeggen lijkt het voor iedereen die nog geen kennis heeft gemaakt met Riddick in ieder geval een aanrader te worden; of het voor degene die de game al hebben gespeeld de moeite waard wordt moeten we nog even afwachten.